دشتها آلوده ست؛
        در لجنرار گل لاله نخواهد رویید؛
               در هوای عفن آواز پرستو به چه کارت آید؛
فکر نان باید کرد ٬
   و هوایی که در آن
          نفسی تازه کنیم.
گل گندم خوبست٬
      گل خوبی زیباست.
ای دریغا که همه مزرعه دلها را
                علف هرزه کین پوشانده ست.
هیچکس فکر نکرد
        که در آبادی ویران شده دیگر نان نیست؛
و همه مردم شهر بانگ برداشته اند
                            که چرا سیمان نیست؛
   و کسی فکر نکرد
            که چرا ایمان نیست.
   و زمانی شده است٬
         که به غیر از انسان
                        هیچ چیز ارزان نیست.